Od listopada nabór wniosków

poniedziałek, 17 października 2022 09:30

Nabór wniosków o dofinansowanie prac konserwatorskich, restauratorskich lub robót budowlanych przy zabytku wpisanym do rejestru zabytków planowanych do wykonania w roku 2023 zostanie przeprowadzony w dniach 1-30 listopada br. przez system Witkac

- bezpośredni link do rejestracji konta dla nowych wnioskodawców:

https://www.witkac.pl/Account/RegisterOferent
 

Kamienica Izydora Grossglicka wpisana do rejestru zabytków

piątek, 14 października 2022 14:06

Do rejestru zabytków nieruchomych województwa mazowieckiego wpisana została kamienica Izydora Grossglicka (budynki frontowe i część oficyny) położona w Warszawie przy ul. Chmielnej 20, w dzielnicy Śródmieście.

Pierwszą właścicielką nieruchomości była Marianna Gołaszewska. W 1891 r. jako właściciel nieruchomości odnotowany został Teodor Grossglik (Grossglick). Wówczas budynek otrzymał bogaty detal architektoniczny o boniowanym parterze i pierwszej kondygnacji, profilowanych gzymsach kordonowych i wieńczącym, bogatej oprawie otworów okiennych i balkonowych. Od 1930 r. właścicielem posesji była spółka akcyjna Fabryki Olejów i Tłuszczów Roślinnych J.D. Potoka Synowie z Będzina-Małobądza, produkująca m.in. tłuszcz jadalny „Potokol”, margarynę „Potokana” i „Botana” oraz oliwy jadalne. Do wybuchu II wojny światowej w kamienicy mieściły się m.in. magazyn i ceniona pracownia ubiorów, akcesoriów i bielizny męskiej R. Malickiego (1912), skład apteczny i drogeria Jamnickiego (1935, lokal na parterze), Szkoła tańca Ryszarda Sobiszewskiego (1935 lokal na piętrze), Kolektura Loterii Państwowej S. Woyny (1937).

Kamienica przetrwała działania wojenne bez większych zniszczeń. W czasie Powstania Warszawskiego w jej rejonie znajdowały się dwie prowizoryczne barykady powstańcze. Bronione były przez żołnierzy 6. Kompanii batalionu „Kiliński”. Po 1945 r. kamienica została znacjonalizowana. W latach 60. XX w. usunięto częściowo historyczny wystrój elewacji, wprowadzając skromny detal w duchu architektury socrealistycznej. W kamienicy swoją działalność kontynuowało studio braci Sobiszewskich, stając się pierwszą powojenną, a wkrótce jedną z najbardziej cenionych w stolicy szkół tańca artystycznego, działającą do lat 60. XX w. Na parterze budynku mieścił się sklep firmowy „Astra”, na piętrze czytelnia Biblioteki Publicznej m.st. Warszawy. Obecnie budynek stanowi własność prywatną i miejską, większość lokali ma funkcję mieszkaniową, część wykorzystywana jest na funkcje usługowe.

Budynek przy ul. Chmielnej 20 należy do niewielkiej grupy śródmiejskich kamienic czynszowych pochodzących z końca XIX w. o tak wysokim standardzie wykończenia oraz zachowanych do dnia dzisiejszego elementach wystroju. Narożna kamienica, doskonalone eksponowana od strony skrzyżowania ul. Brackiej, Szpitalnej i Chmielnej (ob. plac Poli Negri), posiada wysoką wartość artystyczną. Pomimo usunięcia wystroju architektonicznego elewacji frontowych (z wyjątkiem balkonów w elewacji zachodniej i ściętego narożnika) zachowana jest historyczna bryła budynku, jej gabaryty, czytelna pozostaje przedwojenna artykulacja, ze strefą cokołową, wydzieloną gzymsem kordonowym pierwszą, drugą i piątą kondygnacją, bindowanymi narożnikami na parterze, płycinami pomiędzy oknami ostatniego piętra, wydatnym gzymsem wieńczącym. Szczególnie cenne są zachowane kamienne balkony o dekoracyjnych wspornikach, płytach balkonowych i tralkach wspierających masywną poręcz. Wysoki poziom artystyczny budynku dobrze ilustruje zachowany detal architektoniczny w przejeździe bramnym, na głównej klatce schodowej oraz w części lokali, umiejętnie czerpiący inspiracje z architektury dawnej w duchu historyzmu. W kamienicy, wyróżniającej się spośród okolicznej zabudowy wysokością oraz bogatym detalem, wprowadzono szereg rozwiązań i materiałów charakterystycznych dla architektury końca XIX w., w tym stosunkowo rzadkie żeliwne balaski na głównej klatce schodowej, konsolowe wsporniki podciągów na piętrach, wykonane w tynku profilowane opaski wokół otworów wejściowych, masywne supraporty, rozbudowane sztukaterie stropów z szerokim fryzem. Mimo zachowawczego kostiumu zdecydowano się na połączenie marmurowej okładziny schodów z dwukolorowymi pyłkami na posadzkach. Stosownie do obowiązujących wówczas tendencji boczne klatki schodowe otrzymały skromniejszy wystrój o niższym standardzie wykonania (m.in. popularne żeliwne balaski, płytki z lastriko, płycinowe drzwi ujęte profilowaną, drewnianą ramą). Ww. elementy zachowały się w stanie niemal niezmienionym pomimo działań wojennych w latach 1939-1945, jak i późniejszych przekształceń wynikających z nacjonalizacji budynku, a następnie modernizacji dokonywanych przez właścicieli lub najemców.

Autentyczność obiektu i wiążący się z nią fakt zachowania wielu elementów pierwotnego wyposażenia podnosi wartość naukową kamienicy, która, jako jedna z niewielu w tym rejonie, nie została wypalona, zachowując pierwotną bryłę, wystrój przejazdu, klatki schodowej i części lokali, detal architektoniczny, czytelny układ funkcjonalno-przestrzenny z podziałem na cześć reprezentacyjną, przeznaczoną dla bogatszych mieszkańców i lokale na ostatniej kondygnacji i w oficynie, przeznaczone dla biedniejszych i służby. Budynek posiada również istotne walory naukowe jako przedmiot badań przemian stylistycznych tradycyjnego budownictwa mieszkaniowego obszaru Śródmieścia Północnego pod koniec XIX w. oraz rozwoju rzemiosła artystycznego i technik budowlanych.

prof. dr hab. Jakub Lewicki
Mazowiecki Wojewódzki
Konserwator Zabytków



 

Wsparcie dla przebudowy koszar

środa, 12 października 2022 09:56

Właśnie rozpoczęto przebudowę budynku dawnych koszar przy ul. 11 Listopada 25, znajdujących się na warszawskiej Pradze. Odbywają się przy merytorycznym wsparciu Mazowieckiego Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków.

Remont przewiduje m.in.: zachowanie i wyeksponowanie fragmentów drewnianych stropów, fragmentów oryginalnej więźby dachowej czy stolarki. Hol główny zostanie wyłożony płytkami. Zaplanowano prace konserwatorskie. Wyeksponują ujawnione podczas oględzin malowidła ścienne na głównej klatce schodowej. Zachowane zostaną odnalezione na strychu drzwi z krzyżem prawosławnym. Poddane konserwacji zostaną również wszystkie napisy na elewacjach. Wykonane zostały przez żołnierzy pełniących wartę w latach 1899-2010 Obiekt zostanie też przystosowany do potrzeb osób z niepełnosprawnościami.



 

Strona 4 z 329

«PoczątekPoprzednia12345678910NastępnaOstatnie»
Archiwum aktualności:
Polecamy również:

muwz_g
bskz_g
mkdn_g
muwz_g