Ostrożne otwarcie

poniedziałek, 01 czerwca 2020 08:02

Od 1 czerwca wznawiamy bezpośrednią obsługę interesantów, z zachowaniem wymogów sanitarnych oraz z zapewnieniem bezpieczeństwa naszych gości i pracowników. W trakcie wizyty w urzędzie niezbędne będzie zachowanie dwumetrowych odstępów między osobami oraz używanie maseczek i rękawiczek. Z uwagi na konieczność zapobiegania rozprzestrzeniania się choroby zakaźnej COVID-19, prosimy o niezgłaszanie się bez wcześniej umówionej wizyty, chyba że ogranicza się ona do złożenia korespondencji w kancelarii urzędu.

Dni i godziny pracy urzędu: poniedziałek od godz. 9:00 do godz. 17:00, w pozostałe dni powszednie od godz. 8:00 do godz. 16:00.

W celu zapewnienia bezpieczeństwa Państwu i naszym pracownikom, zamontowane zostały osłony pleksi, które chronią przed potencjalnym zarażeniem przy bezpośrednim kontakcie. Dopuszczalna liczba klientów w danym pomieszczeniu nie może przekraczać jednej osoby na stanowisko obsługi. W przypadku kancelarii naszego urzędu, będą to dwie osoby, ponieważ jedno stanowisko obsługuje interesantów Stołecznego Konserwatora Zabytków. Pozostałe osoby będą proszone o oczekiwanie na zewnątrz. Aby maksymalnie skrócić czas wizyty w urzędzie, zachęcamy do przynoszenia gotowych, wypełnionych wniosków. Na spotkania z pracownikami merytorycznymi należy umawiać się telefonicznie. Po osoby umówione wychodzi pracownik urzędu. Przy wejściu prosimy o założenie maseczki i zdezynfekowanie dłoni.

Nadal zachęcamy do kontaktu telefonicznego lub mailowego. Nasi pracownicy będą udzielać wszelkich informacji od poniedziałku do piątku (z wyjątkiem środy) w godz. 12.00-13.30, pod numerami telefonów wydziałów i delegatur. Wciąż niektórzy pracownicy urzędu pracują zdalnie, przebywają na urlopie lub korzystają z prawa do opieki nad dziećmi. Zachęcamy do przesyłania dokumentacji dotyczącej prowadzonych postępowań za pośrednictwem platformy ePUAP (adres skrytki: /wuoz/SkrytkaESP), a także pocztą lub kurierem: Wojewódzki Urząd Ochrony Zabytków w Warszawie, ul. Nowy Świat 18/20, Warszawa 00-373.

W tym samym trybie pracują delegatury naszego urzędu w Ciechanowie, Ostrołęce, Płocku, Radomiu i Siedlcach.

Powyższe wymogi wynikają z §12 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 maja 2020 r. w sprawie ustanowienia określonych ograniczeń, nakazów i zakazów w związku z wystąpieniem stanu epidemii (Dz.U. poz. 878) oraz art. 46 pkt. 20 w zw. z art. 68 ustawy z dnia 14 maja o zmianie niektórych ustaw w zakresie działań osłonowych w związku z rozprzestrzenianiem się wirusa SARS-CoV-2 (Dz.U. poz. 875).

 

Kamienica przy ul. Chmielnej 126 wpisana do rejestru zabytków

czwartek, 21 maja 2020 08:44

Podjąłem decyzję o wpisie do rejestru zabytków nieruchomych województwa mazowieckiego kamienicy położonej w Warszawie przy ul. Chmielnej 126 wraz z terenem posesji, z uwagi na zachowane wartości artystyczne, historyczne i naukowe obiektu.

Przedmiotowy budynek znajduje się na rogu ulic Chmielnej i Żelaznej, w dzielnicy Wola, na terenie d. działki hipotecznej 1549 H, wydzielonej w I poł. XIX w. Budynek został wzniesiony po 1897 r., kiedy to właścicielem posesji był Joel Alterlejb, na miejscu wcześniejszej zabudowy widocznej na planach archiwalnych. W przyziemiu budynku znajdowały się głównie lokale usługowe, powyżej mieszkania o zróżnicowanym standardzie. Nieruchomość kilkakrotnie zmieniała właściciela, od 1900 r. był nim Józef Bakiel (Backiel). Po 1924 r. budynek przeszedł na własność spadkobierców Józefa Bakiela, część udziałów sprzedano. Na początku sierpnia i września 1944 r. w rejonie kamienicy znajdował się posterunek oddziałów powstańczych m.in. Zgrupowania „Chrobry II”, walczących o zdobycie i utrzymanie Dworca Pocztowego. Budynek przetrwał działania wojenne w dobrym stanie. W 1955 r. przeszedł na własność Skarbu Państwa. W l. 60. XX w. skuto tynki i pozostałości detalu architektonicznego elewacji.

Kamienica składa się z dwóch skrzydeł frontowych oraz oficyny poprzecznej, przylegającej do ściany szczytowej budynku przy ul. Chmielnej 128. Wewnątrz budynku zachował się w dużym stopniu oryginalny układ funkcjonalno-przestrzenny z lokalami mieszkalnymi skomunikowanymi z główną oraz boczną klatką schodową i zachowanym podziałem wnętrz na pomieszczenia mieszkalne, kuchenne i sanitarne. W dobrym stanie przetrwały również elementy wykończeniowe: na głównej klatce schodowej jasnobeżowe i szare posadzki ceramiczne z bordiurą o motywach floralnych, dekoracyjna metalowa balustrada, na bocznych klatkach schodowych ugrowe i brązowe płytki ceramiczne oraz drewniane balustrady tralkowe. W lokalach mieszkalnych zachowały się częściowo podłogi deskowe, parkiety taflowe i klepka drewniana, miejscami drewniane ściany działowe z oryginalnym opracowaniem, przykłady prostych pieców ceramicznych.

Kamienica przy ul. Chmielnej 126, pomimo usunięcia części dekoracji na elewacjach, jest cennym przykładem kamienicy z przełomu XIX i XX w. z zachowanym podziałem wnętrz i częściowo oryginalnym wystrojem. Neorenesansowy detal przejazdu bramnego, pozostałości boniowania i gzymsów kordonowych świadczą o pierwotnej formie architektonicznej budynku tworzącego pierzeję ulicy Chmielnej i Żelaznej. Na uwagę zasługuje bogata i zróżnicowana forma balustrad balkonów elewacji frontowych. Wewnątrz budynku zachował się wystrój głównej klatki schodowej z ceramicznymi posadzkami i metalową balustradą, boczne klatki schodowe, częściowo elementy wykończenia wnętrz lokali mieszkalnych. Walory artystyczne budynku wynikają również z eksponowanej narożnej lokalizacji u zbiegu ulic, podkreślonej ściętym jednoosiowym narożnikiem.

Wartość historyczna budynku wiąże się z dziejami dzielnicy oraz rozbudową miasta na przełomie XIX i XX w. Kamienica jest jednym z nielicznych na terenie zachodniego odcinka ul. Chmielnej przykładów przedwojennej zabudowy, która przetrwała działania wojenne i nie została rozebrana po 1945 r. w związku z przekształceniami przestrzennymi okolicy. Obiekt jest również cenną pamiątką epizodów związanych z II wojną światową oraz Powstaniem Warszawskim. Kamienica przy ul. Chmielnej 126 sąsiadowała z Dworcem Pocztowym, który w czasie Powstania Warszawskiego był jedną z niezdobytych redut powstańczych, była świadkiem walk i miejscem stacjonowania m.in. żołnierzy zasłużonego zgrupowania „Chrobry II”, co znajduje odzwierciedlenie w licznych fotografiach i relacjach powstańców.

Decyzja nie jest ostateczna. Stronom przysługuje prawo wniesienia odwołania od decyzji do Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego.

prof. dr hab. Jakub Lewicki
Mazowiecki Wojewódzki
Konserwator Zabytków

 

Nie żyje Pan Krzysztof Sasin

poniedziałek, 18 maja 2020 09:54

Z wielkim smutkiem i żalem przyjęliśmy wiadomość, że w sobotę, 16 maja zmarł nagle Krzysztof Sasin, nasz kolega i przyjaciel, długoletni pracownik siedleckiej delegatury Wojewódzkiego Urzędu Ochrony Zabytków. W tym roku skończyłby 64 lata. Ze służbami konserwatorskimi związany był przez całe swoje zawodowe życie: od 1979 roku jako pracownik Biura Badań i Dokumentacji Zabytków, następnie od 1991 roku - Państwowej Służby Ochrony Zabytków w Siedlcach. W ostatnich latach pełnił funkcję inspektora-administratora Elektronicznej Platformy Wymiany i Obiegu Dokumentów oraz Pełnomocnika Mazowieckiego Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków ds. Bezpieczeństwa Cyberprzestrzeni.

W naszych wspomnieniach pozostanie nie tylko jako bardzo kompetentny i oddany swojej pracy, życzliwy i uczynny kolega, podchodzący do wszystkich z wielką kulturą i życzliwością, ale też jako oddany przyjaciel, bardzo ciepła i pełna empatii osoba, dla swoich najbliższych kochający mąż, ojciec i dziadek. Taki pozostanie w naszej pamięci.

 

Strona 3 z 310

«PoczątekPoprzednia12345678910NastępnaOstatnie»
Archiwum aktualności:
Polecamy również:

muwz_g
bskz_g
mkdn_g
muwz_g