Życzenia Świąteczne

czwartek, 20 grudnia 2018 13:42

 

Willa w Mińsku Mazowieckim w rejestrze zabytków

środa, 19 grudnia 2018 12:13

Mazowiecki Wojewódzki Konserwator Zabytków – Jakub Lewicki wpisał do rejestru zabytków nieruchomych województwa mazowieckiego willę hr. Marii Magdaleny Łubieńskiej położoną w Mińsku Mazowieckim przy ul. S. Okrzei 16 wraz z bramą i ogrodem.

Objęty wpisem budynek wzniesiony został w 1937 r. wg projektu inż. Michała Sławińskiego – architekta powiatowego powiatu mińskiego. Budynek wzorowany na klasycystycznych dworach i pałacach zachował dwukondygnacyjny portyk wgłębny dekorowany parą kolumn z głowicami jońskimi oraz głównym wejściem do budynku, poprzedzonym niewielkim tarasem. Pierwotnie trójosiową centralną część budynku ujmowały parterowe aneksy boczne. W roku 1940 budynek zajęty został przez wojska niemieckie z przeznaczeniem na mieszkanie dla oficerów, w 1944 r. podczas ewakuacji willa została podpalona. Już w 1947 r. hr. Łubieńska przystąpiła do odbudowy willi, w trakcie której m.in. nadbudowano boczne skrzydła do wysokości centralnej części. Władze komunistyczne nie pozwoliły jednak hr. Łubieńskiej na zamieszkanie w budynku, a nieruchomość przeznaczona została na mieszkania komunalne. Obecnie budynek pełnie funkcje publiczne. W latach 2000 – 2014 część pomieszczeń użytkowało Towarzystwo Przyjaciół Mińska Mazowieckiego, a od 2005 r. willa hr. Marii Magdaleny Łubieńskiej jest siedzibą Muzeum Ziemi Mińskiej.

Willa usytuowana jest na działce o powierzchni około 2 tys. m². Poza budynkiem głównym, w głębi posesji zbudowano budynek gospodarczy, w którym po wojnie mieszkała Łubieńska. W pozostałej części urządzono parterowy ogród z fontanną na osi i nielicznym drzewostanem na obrzeżach. Do ogrodu wiedzie brama będąca pozostałością po nieistniejącej już cerkwi, rozebranej w 1936 r. Część materiałów z rozbiórki świątyni wykorzystano do budowy willi, a ogrodzenie z bramą przeniosła Łubieńska na teren swojej nieruchomości. Do chwili obecnej zachowała się krata bramy i furty.

 

Kolejny zabytek na Mazowszu

piątek, 14 grudnia 2018 12:23

Mazowiecki Wojewódzki Konserwator Zabytków - Jakub Lewicki - wpisał do rejestru zabytków nieruchomych budynek dawnej stajni-wozowni, położony w zespole zabudowy dawnego opactwa kanoników regularnych (obecnie salezjanów) w Czerwińsku nad Wisłą. Budynek gospodarczy powstał prawdopodobnie przed 1612 r. Jest to obiekt wolnostojący parterowy, z dachem dwuspadowym krytym dachówką ceramiczną. Na elewacji zachodniej zachowane są cztery szkarpy oraz kolumnowy portal zamurowanego przejazdu bramnego. Budynek pełni obecnie funkcję mieszkalną w części południowej, oraz widowiskową, jako sala teatralna, w części środkowej, część północną (dawny przejazd bramny) zaadaptowano na kotłownię i magazyn.

Aktualny wygląd obiektu jest wynikiem licznych przebudów, jednak zachował on siedemnastowieczne mury obwodowe (z wyjątkiem ściany północnej). Z tego okresu pochodzi również, znajdujący się na elewacji zachodniej, najcenniejszy element budynku - barkowy portal przejazdu bramnego, flankowany dwiema parami kolumn z trójkątnym naczółkiem. W XIX wieku dokonano adaptacji części budynku na potrzeby mieszkalne. Prawdopodobnie na początku XX wieku podczas prac remontowych dobudowano przypory – szkarpy na elewacji zachodniej. Z tego też okresu pochodzą okna i drzwi wewnętrzne oraz posadzka drewniana części południowej obiektu. Istotne zmiany w strukturze budowlanej obiektu wprowadzono w latach 70. XX w. podczas adaptacji stajni na teatr (m.in. wprowadzono żelbetonowe stropy, nową więźbę dachową wraz z pokryciem z dachówki, wzmocniono fundamenty). Salę widowiskową oddano do użytku w styczniu 1976 roku. Także wtedy przemurowano elewację północną skracając budynek na potrzeby poszerzenia wjazdu na dziedziniec.

Analiza wartości zabytkowych stajni-wozowni wskazuje, że budynek posiada wartość historyczną jako obiekt dokumentujący sposób kształtowania zabudowy gospodarczej towarzyszącej klasztorowi. Jest to również cenny oryginalny element dawnej zabudowy folwarcznej zespołu opactwa kanoników regularnych pochodzący z XVII w. Nieruchomość jest też integralną częścią historycznego założenia oraz stanowi relikt dawnych podziałów funkcjonalnych opactwa. Jako budynek zamykający podwórze, usytuowany na skraju założenia klasztornego o dekoracyjnie ukształtowanej elewacji zachodniej, ma również znaczenie w układzie kompozycji przestrzennej zabudowy wzgórza. Obiekt posiada także dostrzegalne wartości artystyczne wynikające ze wzbogacenia jego architektury o dekoracyjny portal wjazdowy o czytelnych cechach stylowych.

 

Strona 9 z 284

«PoczątekPoprzednia12345678910NastępnaOstatnie»
Archiwum aktualności:
Polecamy również:

muwz_g
bskz_g
mkdn_g
muwz_g