KONKURS OTWARTY 2022 - OGŁOSZENIE WYNIKÓW

wtorek, 26 kwietnia 2022 00:00

MAZOWIECKI WOJEWÓDZKI KONSERWATOR ZABYTKÓW

ogłasza konkurs otwarty

na realizację zadań publicznych z zakresu kultury, sztuki, ochrony dóbr kultury i dziedzictwa narodowego na podstawie art. 11 i następne ustawy z dnia 24 kwietnia 2003 r. o działalności pożytku publicznego i o wolontariacie (Dz. U. z 2020, poz. 1057, ze zm.)

Zakończenie naboru: 25.02.2022 r.

Termin realizacji zadania: 30.09.2022 r.

Prosimy o składanie kompletnych wniosków wraz z załącznikami.


1. Ogłoszenie o konkursie otwartym na realizację zadań publicznych z zakresu kultury, sztuki, ochrony dóbr kultury i dziedzictwa narodowego w WUOZ
Plik do pobrania

2. Oferta realizacji zadania publicznego - wzor
Plik do pobrania

3. Ogłoszenie o naborze do komisji
Plik do pobrania

4. Komunikat w sprawie zmiany terminu rozstrzygnięcia
Plik do pobrania

5. Komunikat w sprawie zmiany terminu rozstrzygnięcia 2
Plik do pobrania

6. Ogłoszenie wyników otwartego konkursu
Plik do pobrania

 

Ogrody klasztorne Sióstr Wizytek w rejestrze zabytków

środa, 30 marca 2022 10:23

Wydałem decyzję administracyjną wpisująca do rejestru zabytków nieruchomych województwa mazowieckiego teren klasztoru Sióstr Wizytek wraz z ogrodami, położony przy ul. Krakowskie Przedmieście 34 w Warszawie, z uwagi na zachowane wartości artystyczne i historyczne. Postępowanie w sprawie zostało przeprowadzone z urzędu. Niniejszy wpis stanowi uzupełnienie decyzji z dn. [1] lipca 1965 r. wpisującej do rejestru zabytków kościół pw. Opieki św. Józefa Oblubieńca Niepokalanej Bogurodzicy Maryi wraz z klasztorem, budynkami gospodarczymi i ogrodzeniem, jednocześnie uzupełnia zbiór najcenniejszych założeń klasztornych skarpy warszawskiej objętych ochroną konserwatorską na przestrzeni ostatnich lat. Jako dopełnienie zabudowy do rejestru zabytków zostały wpisane tereny i ogrody klasztoru sakramentek (2007) , szarytek (2016), dawnego klasztoru karmelitów, ob. kościoła seminaryjnego (2019).

Zakonnice Nawiedzenia Panny Marii zwane wizytkami zostały sprowadzone do Polski w 1654 r. przez Królową Ludwikę Marię Gonzagę z dwóch francuskich klasztorów w Troyes i Lyonie. Dn. 9.08.1654 r. doszło do uroczystego wprowadzenia 12 zakonnic do wzniesionego w 1653 r. drewnianego klasztoru i kościoła. Analiza licznych materiałów archiwalnych i źródeł kartograficznych, pozwoliła na prześledzenie zmian granic pierwotnego nadania królewskiego oraz potwierdziła nie tylko ciągłość istnienia przedmiotowego założenia, ale także trwałość jego struktury przestrzennej i funkcjonalnej. Otoczona murami i ogrodzeniem posesja klasztorna w obecnym kształcie, zdefiniowana granicami działki nr 33, zamyka się w rzucie nieregularnego wieloboku i odpowiada części dawnej nieruchomości o numerze hipotecznym 392. Niniejszy wpis uwzględnia obszar zawężonej w k. XIX w. historycznej nieruchomości, której granice zasadniczo pokrywają się z obszarem siedemnastowiecznej fundacji.

Teren klasztorny z ogrodami rozwijał się od momentu osadzenia wizytek przy Krakowskim Przedmieściu i podjęcia działalności przez zgromadzenie. Ogród był mu podporządkowany funkcjonalnie jako istotny element kultury zakonnej, odzwierciedlający obyczaje życia klasztornego. Teren ten stanowi zatem miejsce istotne dla tożsamości nie tylko dawnego założenia, lecz również reprezentacyjnej części miasta rozwijającej się wzdłuż Krakowskiego Przedmieścia i powiązanej przestrzennie z topografią skarpy warszawskiej, współtworząc jeden z najbardziej charakterystycznych komponentów krajobrazu kulturowego stolicy. Unikalną strukturę funkcjonalno-przestrzenną zabytkowej posesji tworzy zespół zabudowań nierozłącznie powiązany z zielenią, murami i podziałami wewnętrznymi, które współdecydują o wyjątkowym charakterze miejsca. Podkreślić należy szczególne walory historyczne i naukowe przedmiotowego terenu z ukształtowanym wielowiekową tradycją sposobem ich zagospodarowania, układem zabudowań, podwórzy, zieleńców i ogrodów o strukturze niemal niezmienionej od XVIII w. Ogród posiada ponadto wartości estetyczne uwidaczniające się w strefach zieleni ozdobnej z towarzyszącymi jej dziełami rzeźbiarskimi i kapliczkami, w ukształtowaniu muru oporowego, dekorowanego arkadami czy siedemnastowiecznych bram.

Ujęta murem posesja Zgromadzenia Sióstr Wizytek przynależy zarazem do zespołu dawnych siedzib szlacheckich i założeń klasztornych, kreujących szczególny ład przestrzenny głównego traktu dawnej Warszawy i skarpy wiślanej. Założenia wpisane w tarasowy układ terenu, powstające w pasie skarpy od Nowej Warszawy wzdłuż Traktu Królewskiego aż po ogrody Belwederu, obejmują łącznie cztery siedemnastowieczne zespoły klasztorno-ogrodowe.

prof. dr hab. Jakub Lewicki
Mazowiecki Wojewódzki
Konserwator Zabytków

 

Dawny bar mleczny „Złota kurka” objęty ochroną konserwatorską

wtorek, 29 marca 2022 14:01

Podjąłem decyzję o wpisie do rejestru zabytków nieruchomych województwa mazowieckiego wnętrza dawnego baru mlecznego „Złota Kurka”, zlokalizowanego na terenie Marszałkowskiej Dzielnicy Mieszkaniowej, w budynku przy ul. Marszałkowskiej 55/73 w Warszawie, z uwagi na zachowane wartości artystyczne obiektu.

Wnętrza baru mlecznego oddano do użytku w 1952 roku. Pierwotnie lokal funkcjonował jako MDM-1, P.B.M, a od początków lat 60. XX w. do 2020 roku znany był pod nazwą „Złota Kurka”. Lokal obejmował przestrzeń gastronomiczną na parterze i na antresoli, pomieszczenia kuchenne, gospodarcze, piwnice, toalety. Ściany w sali konsumpcyjnej na parterze ozdobiono dwiema wielkoformatowymi mozaikami autorstwa Hanny Żuławskiej, wykonanymi przez zespół absolwentów Wyższej Szkoły Sztuk Plastycznych w Sopocie z materiału pozostałego po wykonaniu dekoracji mozaikowej podcieni bloku nr 3A przy pl. Konstytucji oraz zegara na elewacji bloku 1A. Wnętrza udekorowano również płytkami ceramicznymi, zaprojektowanymi przez Bolesława Książka, wykonanymi przez uczennice szkoły zawodowej o profilu ceramika w Łysej Górze oraz gładkimi płytkami z Radomskich Zakładów Ceramiki Technicznej. W latach 60. XX wieku na elewacji przed wejściem do baru zamontowano neonowy napis „BAR MLECZNY” z logotypem w kształcie butelki mleka i głowy krowy. Znajdowało się tu również prowizoryczne stoisko do sprzedaży ulicznej. Od początków istnienia bar cieszył się dużą popularnością wśród mieszkańców Warszawy, w 2020 roku został zamknięty.

W budynku przy ul. Marszałkowskiej 55/73 powstały cztery lokale gastronomiczne: bar mleczny, owocowy, mięsny i rybny. Ich wnętrza zaprojektował inż. Leon Dębnicki. Do dziś z niemal kompletnym wyposażeniem zachował się bar mleczny włącznie z dekoracją ceramiczną ścian. Pokrycie całych wnętrz ceramiką było w latach 50. XX w. innowacyjną formą zdobnictwa: „Cztery momenty są przyczyną dużej wartości ceramiki w tworzywie wnętrz, a mianowicie: praktyczność, higieniczność (łatwa zmywalność i utrzymanie czystości), duży efekt dekoracyjny i stosunkowo bardzo duża taniość”, podkreślał inż. Dębnicki (Stolica, 1953, nr 46, s. 5).

Dwukondygnacyjny bar zaopatrzony został w dwie klatki schodowe oraz główne wejście od strony ulicy Marszałkowskiej i wejście techniczne od strony podwórza. Pierwotny układ przestrzenno-funkcjonalny lokalu pozostaje nadal czytelny. W większości pomieszczeń przeznaczonych do kontaktu z żywnością zastosowano posadzki ceramiczne, na ścianach do ok. 2/3 wysokości ułożono oryginalne i współczesne płytki ceramiczne. W części konsumpcyjnej lokalu zachował się wystrój z 1952 roku. Na filarach okiennych ściany wschodniej znajdują się dwa obrazy mozaikowe z motywami zwierzęcymi, o wymiarach ok. 310 x 165 cm każdy. Na jednej mozaice przedstawienia grupy kóz, owiec, ptaków, na drugiej grupy krów, kur z kurczętami. Szkliwione płytki ceramiczne o zróżnicowanym kształcie zamontowane zostały na zaprawie mineralnej. Pozostałe ściany wyłożone są jasnobeżowymi płytkami ceramicznymi gładkimi i zdobionymi w formacie ok. 15 x 15 cm. Płytki wykonano ręcznie, w technice rożkowej, z przedstawieniami zwierząt domowych i dzikich oraz kwiatów. Na suficie o zaoblonej fasecie zachowana jest dekoracja sztukatorska w postaci profilowanej ramy podzielonej na trzy pola, z szeroką podwieszaną profilowaną listwą maskującą oświetlenie lokalu. W przedsionku na parterze ściany wyłożone są okładziną kamienną z trawertynu, zachowała się oryginalna posadzka z lastryko.

Wnętrze dawnego baru mlecznego „Złota Kurka” posiada dużą wartość dokumentacyjną jako jeden z nielicznych tak kompletnie zachowanych lokali usługowych pochodzących z okresu budowy osiedla MDM. Układ przestrzenny lokalu wraz z wystrojem obejmującym m.in. okładziny ceramiczne i kamienne, posadzki z lastriko, metaloplastykę, stolarkę drzwiową czy profilowane listwy sufitowe, stanowi dokument myśli projektowej, estetyki oraz twórczości plastycznej okresu socrealizmu lat. 50. XX w. Wartość artystyczną wnętrza podnoszą dwie wielkoformatowe animalistyczne mozaiki ścienne autorstwa Hanny Żuławskiej, jednej z czołowych artystek , której prace wywarły istotny wpływ na wygląd odbudowującej się Warszawy. Wartości artystyczne wnętrz lokalu podkreślają również dekorowane płytki ceramiczne wykonane w technice rożkowej, pochodzące ze Spółdzielni „Kamionka” w Łysej Górze, autorstwa Bolesława Książka, łączące w sobie stylistykę realizmu socjalistycznego oraz sztuki ludowej. Dekoracja licząca ok. 400 płytek stanowi na terenie Warszawy unikatowy zbiór ceramiki wykończeniowej o indywidualnym wyrazie estetycznym.

prof. dr hab. Jakub Lewicki
Mazowiecki Wojewódzki
Konserwator Zabytków

 

Strona 5 z 319

«PoczątekPoprzednia12345678910NastępnaOstatnie»
Archiwum aktualności:
Polecamy również:

muwz_g
bskz_g
mkdn_g
muwz_g